اصل کار یک کامیون به طور عمده شامل قطعات اصلی زیر است: موتور ، سیستم انتقال ، سیستم درایو ، سیستم ترمز ، سیستم فرمان و سیستم تعلیق.
موتور
منبع اصلی نیرو برای کامیون ها موتورهای احتراق داخلی است که به طور معمول از موتورهای بنزین یا دیزلی استفاده می کنند. این موتور با سوزاندن سوخت ، گازهای با درجه حرارت بالا و فشار بالا تولید می کند که برای رانندگی وسیله نقلیه به انرژی مکانیکی تبدیل می شوند.
سیستم محرک
سیستم انتقال وظیفه انتقال قدرت موتور به چرخ ها را بر عهده دارد. این شامل مؤلفه هایی مانند کلاچ ، انتقال و محرک است. کلاچ قدرت موتور را به گیربکس منتقل می کند ، که سپس برق را از طریق شافت درایو به چرخ های درایو منتقل می کند.
سیستم محرک
سیستم درایو تضمین می کند که قدرت تولید شده توسط موتور می تواند به طور موثری به چرخ ها منتقل شود. این شامل مؤلفه هایی مانند انتقال دستی یا اتوماتیک ، دیفرانسیل ها و محرک های رانندگی است. عملکرد دیفرانسیل این است که چرخ های درایو را به طور مستقل بچرخانند و از پایداری وسیله نقلیه هنگام چرخش اطمینان حاصل کنند.
سیستم ترمز
از سیستم ترمز برای کند کردن یا متوقف کردن وسیله نقلیه استفاده می شود. این دستگاه شامل یک دستگاه منبع تغذیه ، یک دستگاه کنترل ، دستگاه انتقال و ترمز است. هنگامی که راننده روی پدال ترمز قدم می زند ، مایع ترمز لنت های ترمز را به سمت طبل ترمز سوق می دهد و باعث ایجاد مقاومت می شود و سرعت خودرو را کند می کند.
سیستم فرمان
سیستم فرمان عملکرد راننده را از طریق ستون فرمان ، چرخ دنده فرمان و بازوی فرمان به عملکرد فرمان تبدیل می کند و به کامیون اجازه می دهد مطابق با دستورالعمل راننده ، جهت را تغییر دهد.
تعلیق
سیستم تعلیق شامل چشمه ها و کمک های فنر است که به حفظ پایداری وسایل نقلیه و کاهش برجستگی ها کمک می کند. این اثر ناشی از برخورد و برآمدگی ها را در حین کار خودرو جذب و کاهش می دهد.
سیستم الکتریکی
سیستم الکتریکی وظیفه کنترل و تأمین اجزای مختلف کامیون مانند روشنایی ، داشبورد ، صدا و سیستم های تهویه مطبوع را بر عهده دارد. از باتری ، ژنراتور ، رله و مدار تشکیل شده است.
